Thema dywyll Thema golau

Ar drywydd y pefriog

Manon Wilkinson ac Owen Alun, Dadra. Llun: Aled Llywelyn / Eisteddfod Genedlaethol Cymru

Gydag ambell eithriad, eithaf confensiynol ar y cyfan oedd y dramâu llwyfan eleni, meddai ROGER OWEN, ond cafodd ei wefreiddio gan rai o’r perfformiadau theatr stryd.

Bob blwyddyn, mae cyrchu Maes yr Eisteddfod am y tro cyntaf yn brofiad cynhyrfus. Beth bynnag sy’n mynd â’ch bryd, y tu ôl i’r cyfan mae yna deimlad o botensialyn yr awyr, gobaith y bydd rhywbeth yn cael ei greu, nid o reidrwydd gan y llenorion neu’r cerddorion, yr artistiaid neu’r ysgolheigion, ond, yn syml, yn sgil cyfarfyddiad cyd‑gyfranogwyr yn yr ŵyl. Ys dywedai’r cymdeithasegydd Durkheim, mae’r Maes yn ofod lle daw tyrfa ‘befriog’ at ei gilydd i greu rhywbeth anniffiniadwy ond sylweddol sy’n gyrru ymaith anomie neu ddieithrwch cymdeithasol. Neu, yng ngeiriau Waldo Williams, mae’n ofod sy’n holi am fodolaeth ‘un gwraidd/ Dan y canghennau’.


Mae angen tanysgrifio i weld holl gynnwys yr erthygl.

Mae’n ddrwg gennym, ond mae’r cynnwys hwn ar gael i’r rhai sydd wedi tanysgrifio yn unig.


Mewngofnodi

Cofrestru


Bydd dolen i osod cyfrinair newydd yn cael ei anfon i'ch cyfeiriad e-bost.

Bydd eich data personol yn cael ei ddefnyddio i gefnogi eich profiad trwy gydol y wefan hon, i reoli mynediad i'ch cyfrif, ac at ddibenion eraill a ddisgrifir yn ein hysbysiad preifatrwydd.


 

< Yn ôl

Newid hinsawdd, AI a llawer mwy

Ymlaen >

Moshpits ac emosiwn