Awgrym ar-lein o’r ‘Oes Ar Ôl’

Ers imi sgwennu am lansiad y platfform digidol AM ar gyfer BARN mis Ebrill – gan wneud hynny yn nyddiau ola’r oes o’r blaen – mae’r holl ffordd ry’n ni’n ymwneud â gwaith celfyddydol wedi’i throi ben i waered. Mae hynny’n wir o ran y newid dros nos tuag at greu’n ddigidol, ond hefyd yn sgil y datod cymdeithasol y mae’r cyfnod wedi’i amlygu. Mae sôn am fynd ‘nôl i drefn’ wedi troi’n ymdeimlad o orfod gweld newid parhaol; nid oes sôn am ‘ail don’ yn y celfyddydau, ond yn hytrach am ‘Oes Cyn’, ac ‘Oes Ar Ôl’. Roedd AM, felly, yn lwcus eu bod yn lansio ar drothwy’r pandemig, gan fod yna’n awr ganolfan naturiol ar gyfer casglu gwaith digidol Cymru. O’r cyfanswm rhyfeddol o gynnwys creadigol sydd wedi cael platfform yno hyd yma, un elfen sydd wedi fy nharo yw llwyddiant rhyfeddol y gwyliau celfyddydol wrth addasu i’r ‘tro digidol’.