Tachwedd 2009

Dal i lusgo ymlaen mae sgandal y treuliau a hawliwyd gan aelodau seneddol San Steffan. Wrth iBarn fynd i’r wasg datgelwyd bod awdurdodau Cyllid a Thollau Ei Mawrhydi yn amau 27 ohonyn nhw o dorri’r gyfraith drwy osgoi talu trethi. Am y tro cyntaf yn f’oes mae gen i bob cydymdeimlad efo’r Dyn Treth. Does dim cyfiawnhad yn y byd dros y modd yr oedd aelodau seneddol yn prynu tai efo’n cymorth ariannol ni, drethdalwyr, ac yna’n gwerthu’r cyfryw dai, am elw sylweddol, heb dalu’r un geiniog o dreth cyfalaf. 

Un o golledion chwerwaf bywyd sy’n cael y sylw pennaf yn y bennod ddiweddaraf o ddyddiadur y Dyn Mynd a Dwad. 

Mae’r darlledwr newyddion ar fin cyhoeddi cyfrol yn adrodd hanes capeli tref sy’n agos at ei galon. Ond wrth ymfalchïo yn hanes capeli Llanelli, mae’n arswydo at y modd y mae cynifer o’r adeiladau hyn – fel addoldai eraill ledled Cymru – wedi eu hesgeuluso nes maent mewn cyflwr enbydus. Ac mae’n galw am weithredu buan i achub y rhai sydd ar ôl.

Hwyrach fy mod i ar ei hôl hi braidd yn trafod dwy nofel arobryn Eisteddfod y Bala, ond ar y llaw arall hwyrach mai dyma’r adeg orau i wneud hynny, ar ôl i’r holl heip dawelu. Peth peryg ydi heip, yn yr un modd â gorganmoliaeth o du beirniaid ac adolygwyr. Nid ’mod i’n amau eu diffuantrwydd, dim ond yn tybio bod yna dueddiad i feirniaid wirioni mwy na darllenwyr cyffredin – yn rhannol o bosib am eu bod nhw mor falch fod yna deilyngdod.