Ceir – mwy na ‘lympiau o fetel’

Rŵan, tydi hon ddim ar fin troi’n golofn fodurol. Ond yn sgil prynu car newydd yn ddiweddar, mi drodd fy meddwl at rai o’r gwahanol geir yn fy mywyd dros y blynyddoedd. Yn gynta, mae gen i gyfaddefiad i’w wneud, sef fy mod i rywsut wedi llwyddo i gyrraedd fy mhumdegau heb brynu car fy hun erioed, er nad ydw i’n un o’r bobl ddi-glem hynny sy’n gadael i eraill ddelio efo agweddau ariannol ac ymarferol fy mywyd. Ar ôl i mi basio fy mhrawf gyrru yn 17, herwgipiais Talbot Samba bach melyn fy mam a chael blynyddoedd o fudd ohono. Petai’r cymar yn ymddiddori llai mewn ceir, mae’n debyg y baswn i wedi prynu car fy hun ryw ben, ond gan mai fo ydi’r pen petrol yn tŷ ni (anghofiwch am rolau ‘niwtral o ran rhywedd’), mae’n gwneud synnwyr mai ei faes cyfrifoldeb o ydi cerbydau’r aelwyd.