Cerddoriaeth gyfoes ’24: Amrywiaeth syfrdanol

Yn 2013, pan oeddwn i’n tua 11 oed, cystadlodd fy mrawd hynaf yng nghystadleuaeth Brwydr y Bandiau C2. Dyna oedd fy argraff gyntaf i o gerddoriaeth Gymraeg gyfoes. Gitârs, dryms a gitâr fas. Indi. Dwi’n cofio, am flynyddoedd wedyn, meddwl mai dyna oedd cerddoriaeth gyfoes Gymraeg. Newidiodd fy marn ar ôl i mi fynd i gig gan Adwaith yng Nghaerfyrddin ddiwedd 2019. Dyma, o’r diwedd, gerddoriaeth oedd yn adlewyrchu fy mywyd a ’mhrofiadau i fel merch yn fy arddegau. Ni wnaeth y blynyddoedd ers y pandemig ond atgyfnerthu perthnasedd cerddoriaeth Gymraeg yn fy meddwl. Efallai ’mod i’n gor-ddweud ond teimlaf fod y cyfnod presennol gyda’r gorau yn y maes ers degawdau. Ac os yw 2024 wedi profi unrhyw beth, hynny yw bod y sîn ar y mwyaf amrywiol mae hi wedi bod erioed.