Adios ’rhen fêt
Drwy Gymru benbaladr, yr awdur a’r actor Meical Povey oedd o. Ond i mi, ffrind agos, triw a ffyddlon am oes gyfan, bron iawn, oedd Meic. Bu’n wael gyda chanser am tua deunaw mis a brwydrodd yn ddewr yn ei erbyn. Bob tro y siaradwn ag o, byddai’n llawn gobaith. Atebai’r ffôn yn union fel yr arferai wneud ar hyd y blynyddoedd, ‘Johnny, how the devil are you?’ Ar ôl i mi holi sut oedd o, deuai’r ateb: ‘Dwi cystal ag y medr dyn pedair a thrigain oed efo un sgyfaint fod!’ Yn wir cafodd ychydig fisoedd o ryddhad dros yr haf diwethaf. Ond dychwelodd y clefyd yn yr hydref. Roedd Meic bellach yn gwybod ei dynged. Ond daliai i ymladd efo’r egni aruthrol a oedd yn gymaint rhan o’i wneuthuriad. Drwy negeseuon testun y byddem yn cysylltu tua’r diwedd. Yr olaf o’r negeseuon hynny oedd hon: ‘Yn gyfforddus, John, yn cael y gofal a’r cariad gora bosib.’ Dim gair o gŵyn…Mae angen tanysgrifio i weld holl gynnwys yr erthygl.
Mae’n ddrwg gennym, ond mae’r cynnwys hwn ar gael i’r rhai sydd wedi tanysgrifio yn unig.
Mewngofnodi
Cofrestru
