Craciau yn fy ngwydr hanner llawn

‘A ddaeth Dy awr, O Dduw, dy awr ofnadwy Di?’ oedd cri ingol Gwenallt ganol y ganrif ddiwethaf, wrth dybio gweld holl seiliau ei wareiddiad yn dymchwel. Ddaeth yr awr ofnadwy honno ddim yn ei oes ef, ond tybed beth pe gofynnai’r cwestiwn heddiw? Mae’r gaeaf ar ein gwarthaf, yn drosiadol yn ogystal ag yn llythrennol. Mae’r misoedd nesaf yn bygwth cymaint o broblemau fel nad yw rhywun yn gallu dirnad eu maint na’u heffaith, heb sôn am sut i’w hwynebu. Efallai mai dyma’r amser i fynd i’r gwely a thynnu’r dillad dros ein pennau. Os nad hynny, cyngor call ar gyfer ymdrin gyda phroblemau yw bod yn rhaid eu diffinio cyn eu hwynebu, gweld eu hyd a’u lled, yna cynllunio ar eu cyfer. Fedrwch chi ddim ymladd llew os paratoesoch ar gyfer pŵdl. Er gwaethaf y problemau enbyd sydd ar ddod, mae un yn llawer iawn mwy na’r gweddill, er mai hi sy’n gyfrifol am rai o’r gweddill hefyd.