Gorymdaith annibyniaeth

‘Good afternoon. And it is a very good afternoon!’ Bloeddio’i chymeradwyaeth wnaeth y dorf ger Hen Lyfrgell Caerdydd i gyfarchiad Sion Jobbins ar ddiwrnod yr orymdaith dros annibyniaeth. Nid ar ddamwain y parodïodd eiriau Ron Davies drannoeth refferendwm 1997 pan gafodd Cymru’r profiad prin o orfoleddu. Er dathlu ugain mlynedd ers dechrau’r Cynulliad, gwas bach i San Steffan ydi llywodraeth Lafur Cymru o hyd. Diolch i Brexit (ysgrifennais i’r geiriau hynny?!) ac i raddau i fandaliaid murlun Cofiwch Dryweryn, rydan ni’n dechrau deffro i’r ffaith na wnaeth, ac na fydd San Steffan fyth yn blaenoriaethu Cymru. Roedd yr ymateb ar Stryd y Frenhines yn gynnes. Oedodd dau orymdeithiwr mewn gwisgoedd peintio slogan Cofiwch Dryweryn i egluro hanes Tryweryn wrth rai o’r siopwyr. Newidiodd un clerwr ei gân i ‘Calon Lân’ a llanwyd ei gap yn sydyn iawn! Gwasgodd yr orymdaith ei ffordd drwy’r Ais i wrando ar Sion Jobbins yn pwysleisio nad oes graddau o Gymreictod. Os oeddech chi’n rhan o’r orymdaith, roeddech chi’n Gymro. A dyna bawb o dan un faner yn uno i weiddi ‘Cymru rydd!’