Mae angen tanysgrifio i weld holl gynnwys yr erthygl.
Mae’n ddrwg gennym, ond mae’r cynnwys hwn ar gael i’r rhai sydd wedi tanysgrifio yn unig.
Mewngofnodi
Cofrestru
O Eden i Lleden
Ar Sul ola’r Brifwyl, roeddwn i ymhlith y cannoedd o bobl oedd yn sownd yn nhraffig ôl-Eisteddfod yr A55. Dwi’n casáu bod mewn ciw ceir ond ar y prynhawn Sul hwn roedd rhywbeth yn rymus yn y llifeiriant carafannau a cheir oedd yn llawn dop o sachau cysgu a chlustogau. Brawdoliaeth fawr yn dychwelyd adref oeddem ni, brawdoliaeth oedd wedi profi rhywbeth nad oedd y ceir ar ochr arall y ffordd ddeuol yn ei ddeall. Roeddwn i wedi blino’n lân, doedd gen i ddim math o lais ond yn y cof roedd ’na sŵn. Sŵn sgyrsiau hwyr, sŵn chwerthin, sŵn archebu’r rownd nesaf ac yn gyfeiliant i hynny sŵn cerddoriaeth o bob math. Bu cwyno yn y gorffennol am y diffyg llwyfan i gerddorion Cymraeg ond problem yr Eisteddfod eleni o bosib oedd bod gormod o lwyfannau – problem braf wrth gwrs, un oedd yn dangos sîn mor amrywiol a chyffrous a diawchedig o wych sydd gennym...
