Y tocsig Tate

Enw cymharol ddiarth i mi oedd Andrew Tate tan ryw fis neu ddau yn ôl. Enw a oedd yn cael ei grybwyll (yn foliannus) ar gyfrifon Facebook rhai o’r bobol sy’n gwrthwynebu’r Cod Addysg Cydberthynas a Rhywioldeb, felly sgrolio heibio a rowlio’n llygaid o’n i. Mi gododd ei enw o eto wedyn mewn sgyrsiau pryderus am fechgyn ysgol yn ei ddyfynnu a’i ddynwared, ac yn fuan roedd ei enw ym mhobman ar ôl iddo gael ei arestio yn Rwmania ar amheuaeth o fasnachu pobl. Mae Tate wedi gwneud ei farc mewn sawl maes, fel cic-focsiwr, seren teledu realaeth a dylanwadwr ar y cyfryngau cymdeithasol ymhlith pethau eraill. Mae’n fisogynydd ar ei gyfaddefiad ei hun ac yn pedlera ei syniadau hyll i filiynau o ddilynwyr am sut y dylai dynion a bechgyn ymddwyn. Ymhlith ei syniadau am ferched mae o’n dweud mai adra mae ein lle ni, na ddylen ni gael gyrru ac mai eiddo dynion ydan ni.