Ysbryd aroesol

Mae hi bob amser yn sialens adolygu Eisteddfod. Hyd yn oed i’r rhai sy’n carlamu o babell i babell, mae’n amhosib gweld a phrofi popeth sy’n digwydd yn ystod yr wythnos. Eleni, mi fuasai rhywun yn meddwl y buasai’r dasg honno’n llawer iawn haws. Rhith yw popeth erbyn hyn, a dydi pabell Cymdeithasau 2, Theatr y Maes neu’r Lle Celf ddim yn fannau go iawn mwyach. Mae modd teithio mewn amser, ac os ydych chi wedi colli rhywbeth pwysig, gallwch ei weld rywbryd arall drwy glicio botwm yn unig. Yn baradocsaidd, fodd bynnag, mae’r dasg yn teimlo fel un anoddach fyth gan mor doreithiog yw’r cynnwys y bu’r Eisteddfod wrthi’n ei greu dan label ‘AmGen’ yn ystod yr haf. Nid dim ond wythnos oedd y Steddfod eleni; yn hytrach, bu’n ŵyl a oedd yn digwydd fan hyn a fan draw dros gyfnod o fisoedd. Er hyn, roedd wythnos gyntaf mis Awst yn teimlo fel uchafbwynt i’r holl beth, ac er na all gŵyl rithwir fyth gymharu â’r profiad go iawn, roedd ’na synnwyr o ‘ddigwyddiad’ i’r cyfan.