Thema dywyll Thema golau

Beicio a bywyd

Beic gwyn i gofnodi marwolaeth beiciwr Beic gwyn i gofnodi marwolaeth beiciwr
Beic wedi ei baentio’n gwbl wyn a’i osod mewn man lle bu farw beiciwr fel cofeb

Tydi rhywun byth yn anghofio sut i reidio beic, meddan nhw, a thra mae hynny’n wir i raddau, mae modd colli hyder wrth fynd allan o’r arfer. Hyd fy arddegau cynnar, roedd ‘chwara ar beics’ yn rhan naturiol o’m plentyndod – heb helmed, wrth gwrs, ac yn amlwg heb arlliw o ofn. Yna, yn 14 oed, cafodd Eleri, fy ffrind gorau, ddamwain angheuol wrth wneud rownd bapur ar ei beic un bore, yn sgrialu mynd ar ôl codi’n hwyr unwaith eto. Hwyr, hynny ydi, i rywun oedd yn gorfod codi’n gynnar, tra oeddwn i – yn freintiedig ddiog – yn dal yn fy ngwely, yn anymwybodol o’r drasiedi oedd ar fin dryllio fy mywyd.


Mae angen tanysgrifio i weld holl gynnwys yr erthygl.

Mae’n ddrwg gennym, ond mae’r cynnwys hwn ar gael i’r rhai sydd wedi tanysgrifio yn unig.


Mewngofnodi

Cofrestru


Bydd dolen i osod cyfrinair newydd yn cael ei anfon i'ch cyfeiriad e-bost.

Bydd eich data personol yn cael ei ddefnyddio i gefnogi eich profiad trwy gydol y wefan hon, i reoli mynediad i'ch cyfrif, ac at ddibenion eraill a ddisgrifir yn ein hysbysiad preifatrwydd.


 

< Yn ôl
Pobl a faes yr Eisteddfod Genedlaethol

Prifwyl parch a chroeso

Ymlaen >

Sgwrs soffa angenrheidiol